ستاره ی زندگی

بازگشت بعد مدتهادیگه نوشته ها هم زیاد به دل نمیشینه که بخوام بزارمشون اینجا شاید شاید به خاطر ناخالصیشون باشه یا شایدم ...این روزا با اینکه طول روز کارهای مختلفی هست که باهاش ساعت رو طی کنی ولی اینها هیچکدوم ربطی به خودت نداره یعنی دو دوتا کردن نیسبنظرم زمان استراحت بهترین وقتیه که میفهمی هیچکاری برای خودت انجام ندادی!!! ما فقط تکرار رو تکرار میکنیم  البته این درمورد خودمونه واِلا کار که زیادیجور حس خستگی دارماز سن بیست به بعد زندگی از حالت رنگیش به برفکی تبدیل میشه که گاهی هم قطع میشه و تصویری نیس.هعی بابا ... ستاره ی زندگی...

 

عشق

آدم را به جاهای ناشناخته می برد

مثلا به ایستگاه های متروک

به خلوت زنگ زده ی واگن ها

به شهری که

فقط آن را در خواب دیده

وقتی عاشق شدی

ادامه ی این شعر را

تو خواهی نوشت

ستاره ی زندگی...

بعد يه عمری سراغی از وبلاگای دیگ گرفتمالبته دلیلش این بود که میخواستم بدونم خدا دقیقا چطور هوامونو داره خلاصه سرچ کردم وچندتا وبم دیدم واقعا تو این وبلاگا میشه راحت نوشت اگه کسی نباشه ک بخونه شبیه دفترچه یادداشت خصوصی میشه یه جمله ک خوندم این بود:خدایا، ببین! من “دقیقا” اینجام. “تو” دقیقا کجایی؟!یکی دیگه هم این :خدایا بیا و امشب، فقط همین یک شب خدا نباش. مثل خود من باشاخه یه صدایی یه ندایی یه ضربه فنیی ای یه چیزیاگه میگن خدارو نشناختیم دقیقا منظور چیه؟!چند شکل داره یا قراره حالمون گرفته شهیا قراره خوب باشیم که یوقت حالمون گرفته نشهیا کلا بیخیال شیمیا مگه شکل دیگه ای هم داره؟؟؟یه حالت هست که بقول اقامیری که ما به خدا بدبینیم !!خدارو بد شناختنمون . خدا کنارمونه نه مقابله ماخب اینم ک اهل دین قبول ندارن چون میگن اقامیری چرت میگهمگه حرف حق چرت میشه !!!؟چطوریاسبقول دوستام خدایا مرسی که هستی  ستاره ی زندگی...